Zeilen op Atlantic
Door: Wilma
Blijf op de hoogte en volg Wilma
19 Oktober 2015 | Spanje, Arrecife
Altijd een droom geweest om langere tochten te maken. Het is er niet van gekomen. Maar nu een prima alternatief gevonden door me als bemannimg beschikbaar te stellen op andermans jachten.
Deze keer was het een uitnodiging van een schipperse, Judy uit Malta die een wereldomzeiling gestart is met opstappers.
Ze wilde graag een vrouw aan boord van haar eigen leeftijd. Lucky me.
Na een dagje Sevilla heb ik me ingescheept in Gibraltar op de "Scorch of Wessex"., een Catalina 42.
De andere opstappers waren al aan boord. 2 Canadese (cow)boys, Don en Sandy, liefst 71 jaar oud maar tanig en zeer ervaren. Samen hebben ze veel zeilervaring opgedaan tijdens diverse Atlantische oversteken.
De Scorch heeft dit traject dus een aardig bejaarde bemanning.
De pret is er niet minder om.
Mijn ontstoken schouder kon ik sparen want de boys deden het deckwerk terwijl ik de navigatie op mij nam.
Aanvankelijk plan was om in 4 of 5 dagen naar Madeira te varen.
Dat lag echter precies in de wind en dat schoot niet op. Na 3 dagen besloten we om maar gelijk door te zeilen naar Lanzarote wat wel bezeild was.
Zo werden het 8 dagen en 7 nachten op zee. Voor mij geen straf want vooral van de nachten heb ik genoten. Zeilen in aangename temperaturen onder een immense sterrenhemel. De oceaandeining was indrukwekkend. het ene moment kijk je tegen een dijk van water op, het volgende moment kijk je vanaf de top naar de einder.
We draaiden wachten van 3 uur in koppels. De een lag buiten wat te dutten of was bezig met navigatie terwijl de ander alert uitkijk hield. Zo werd het 3 uur op en 3 uur af.
Aan boord is er veel speelgoed voor mij. AIS, SSB, electronische plotter, GPS. Ik heb me geen minuut verveeld. Verder hielden we het logboek bij en zetten ook nog posities in de papieren zeekaarten.
Na een week op zee dus weer aan wal in Puerto Calero op Lanzarote.
De volgende dag door richting Fuertaventure. Net voor donker kwamen wij aan in Puerto Castille maar werden daar weggestuurd omdat het vol lag. In de nacht een paar uur geankerd in een baaitje bij Punto Negro. De baai lag aan lagerwal en de wind trok behoorlijk aan. Judy was de enige die rustig lag te slapen. Wij haalden na een paar uur het anker op om ons waak en slaapritme weer op te pakken.
Deze keer was het een uitnodiging van een schipperse, Judy uit Malta die een wereldomzeiling gestart is met opstappers.
Ze wilde graag een vrouw aan boord van haar eigen leeftijd. Lucky me.
Na een dagje Sevilla heb ik me ingescheept in Gibraltar op de "Scorch of Wessex"., een Catalina 42.
De andere opstappers waren al aan boord. 2 Canadese (cow)boys, Don en Sandy, liefst 71 jaar oud maar tanig en zeer ervaren. Samen hebben ze veel zeilervaring opgedaan tijdens diverse Atlantische oversteken.
De Scorch heeft dit traject dus een aardig bejaarde bemanning.
De pret is er niet minder om.
Mijn ontstoken schouder kon ik sparen want de boys deden het deckwerk terwijl ik de navigatie op mij nam.
Aanvankelijk plan was om in 4 of 5 dagen naar Madeira te varen.
Dat lag echter precies in de wind en dat schoot niet op. Na 3 dagen besloten we om maar gelijk door te zeilen naar Lanzarote wat wel bezeild was.
Zo werden het 8 dagen en 7 nachten op zee. Voor mij geen straf want vooral van de nachten heb ik genoten. Zeilen in aangename temperaturen onder een immense sterrenhemel. De oceaandeining was indrukwekkend. het ene moment kijk je tegen een dijk van water op, het volgende moment kijk je vanaf de top naar de einder.
We draaiden wachten van 3 uur in koppels. De een lag buiten wat te dutten of was bezig met navigatie terwijl de ander alert uitkijk hield. Zo werd het 3 uur op en 3 uur af.
Aan boord is er veel speelgoed voor mij. AIS, SSB, electronische plotter, GPS. Ik heb me geen minuut verveeld. Verder hielden we het logboek bij en zetten ook nog posities in de papieren zeekaarten.
Na een week op zee dus weer aan wal in Puerto Calero op Lanzarote.
De volgende dag door richting Fuertaventure. Net voor donker kwamen wij aan in Puerto Castille maar werden daar weggestuurd omdat het vol lag. In de nacht een paar uur geankerd in een baaitje bij Punto Negro. De baai lag aan lagerwal en de wind trok behoorlijk aan. Judy was de enige die rustig lag te slapen. Wij haalden na een paar uur het anker op om ons waak en slaapritme weer op te pakken.
-
19 Oktober 2015 - 19:49
Walter :
Hallo Wilma,
bei deinen neuen Abenteuern wünsche ich dir viel Spaß. Genieße die schöne Zeit und das gute Wetter und das freie Segeln auf dem Ocean. Pass gut auf dich auf. (Nächster Eintrag hier von dir aus St. Lucia/Caribbian?)
Liebe Grüße
Walter /) /) -
20 Oktober 2015 - 19:57
Len:
Fantastisch dat het lange-afstand-zeilen je zo goed bevalt en je plezier hebt aan de navigatie.
Blijf genieten en ga zo door, zusje lief! -
23 Oktober 2015 - 12:07
Marian:
Hi Wilma
Geweldig om in jouw reisverslag weer jouw enthousiasme te ervaren. het is voor jou weer volop genieten van alles wat je om jou heen ervaart en ook het fijne contact met je reisgenoten.Nog een fijne tijd toegewenst, Marian
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
